آرتروز مفصل زانو به معنای از بین رفتن غضروف مفصلی است، از بین رفتن غضروف مفصلی می تواند در سمت داخل زانو، خارج زانو و یا در زیر کشکک اتفاق افتد. در هر قسمت از مفصل که این عارضه اتفاق افتد، با احساس درد همراه خواهد بود. میزان دردی که بیمار احساس می نمایید، متناسب با میزان از دست دادن زانو می باشد. هر چقدر غضروف مفصل زانو بیشتر از بین برود دچار تغییر شکل می شود و این تغییر شکل زانو علاوه بر درد یکی از علائم آرتروز زانو می باشد.
انواع آرتروز زانو
آرتروز انواع مختلفی دارد ولی شایعترین انواع آرتروز زانو عبارتند از: استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و آرتروز پس از آسیب.
استئوآرتریت زانو
استئوآرتریت یا بیماری دژنراتیو مفاصل شایعترین نوع آرتروز زانو بوده که میتواند مفاصل دیگر بدن را نیز درگیر کند. این بیماری معمولاً در اثر فرسایش ناشی از سالخوردگی ایجاد شده و به تدریج پیشرفت میکند. تخریب غضروف باعث درد و التهاب خواهد شد.
آرتریت روماتوئید زانو
آرتریت روماتوئید یکی از بیماریهای خودایمنی بوده که در طی آن سیستم ایمنی به بافت های سالم در مفاصل متعددی از بدن ازجمله زانو حمله میکند. این بیماری باعث التهاب غشا و کپسول مفصلی خواهد شد. سلولهای التهابی با گذشت زمان موادی را آزاد میکنند که باعث تخریب غضروف خواهند شد. آرتریت روماتوئید میتواند افراد را در هر سنی درگیر کند.
آرتروز پس از آسیب
بروز آسیب و ضربه به مفصل زانو میتواند باعث آرتروز در آن شود. آسیب به رباطهای زانو پایداری این مفصل را کم کرده و میتواند باعث تخریب غضروف شود.
آرتروز جوانان
آرتروز جوانان اصطلاحی است که برای آرتروز درگیر کنندهی افراد زیر 16 سال به کار میرود. آرتروز جوانان نیز انواع مختلفی داشته که باعث درد و ورم زانو خواهند شد.
نقرس
نقرس نوعی آرتروز بوده که در اثر تجمع مقدار زیادی اسید اوریک در مفصل رخ میدهد. این اسید در بافت های بدن ازجمله مفاصل، به کریستالهای سوزنی شکلی تبدیل خواهد شد. ازجمله علائم این عارضه میتوان به شروع ناگهانی درد شدید که پس از 4 تا 12 ساعت به اوج خود میرسد اشاره کرد. درد باقی مانده پس از حملهی نقرس ممکن است تا چند هفته باقی بماند. حملات بعدی این بیماری نیز زمان بیشتری داشته و مفاصل بیشتری را درگیر خواهند کرد.
آرتروز واکنشی
آرتروز واکنشی نوعی آرتروز مزمن بوده که پس از عفونت ادراری یا گوارشی رخ میدهد. این عارضه مفاصل بزرگ ازجمله شانه، لگن و زانو را درگیر میکند.
آرتروز عفونی
آرتروز عفونی یا سپتیک به عفونت مفاصل گفته شده و معمولاً توسط باکتریهای منتشر شونده در جریان خون ایجاد میشود. ممکن است این عارضه توسط ویروس یا قارچ نیز ایجاد شود. آرتروز عفونی بیش از هر مفصلی زانو را درگیر میکند.
آرتروز پسوریاتیک
همانند آرتریت روماتوئید، آرتروز پسوریاتیک نیز نوعی بیماری خودایمنی بوده که باعث درد، خشکی، تورم و حساسیت نسبت به لمس در مفصل زانو خواهد شد. مفاصل دیگر بدن به خصوص مفاصل انگشتان دست و پا نیز درگیر این عارضه میشوند. ازجمله دیگر علائم شایع این بیماری میتوان به خستگی مفرط و درد چشم اشاره کرد. پسوریازیس یک بیماری پوستی بوده و بر اساس مطالعات موجود، 20 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتروز پسوریاتیک نیز مبتلا میشوند. بسیاری از افراد تا سالها قبل از تجربهی درد مفصلی ناشی از آرتروز پسوریاتیک، به بیماری پسوریازیس مبتلا هستند.
علائم و نشانه ها
شایع ترین و اصلی ترین نشانه ها و علایم آرتروز زانو به قرار زیر هستند :
- درد ( خصوصا در هنگام حرکت دادن زانو ، زانو درد در پایان روز بدتر است و با استراحت کردن بهتر می شود )
- خشکی و بی حرکتی زانو ( خصوصا بعد از استراحت دادن زانو ، خشکی زانو پس از استراحت زانو ، بعد از دقایقی با حرکت دادن زانو بهتر می شود )
- صدا دادن زانو ( احساس شنیدن صدای تق تق یا صدای قیژ قیژ از درون زانو )
- بزرگ شدن مفصل زانو بر اثر زائده های استخوانی ایجاد شده است
- ورم زانو ( که بر اثر تجمع مایع مفصلی اضافی ایجاد می شود )
سایر علائم آرتروز زانو که کمتر شایع هستند عبارتند از :
- خالی کردن زانو که به علت ضعف ساق پا عضلانی و عدم ثبات مفصل زانو می تواند باشد.
- محدودیت حرکتی زانو : شخص به خوبی نمیتواند آزادانه زانوی خود را حرکت دهد
- زانو در اکثر مواقع حالت خم شده به خود می گیرد
- عضلات اطراف زانو ضعیف شده و تحلیل می روند.
در موارد شدید آرتروز زانو بیمار حتی ممکن است بیمار از شدت درد ، نیمه شب از خواب بیدار شود. درد زانو ممکن است دوره ای باشد ، یعنی برای مدتی علائم ارتروز زانو کم باشد و مدتی نیز درد داشته باشد. این حالت گاهی ممکن است به خاطر سطح فعالیت بدنی شما باشد و گاهی نیز بی هیچ علتی رخ می دهد.
برخی افراد بیان می کنند که تغییر آب و هوا ( خصوصا هوای مرطوب و نواحی کم فشار ) درد زانوی آن ها را بدتر می کند. این حالت ممکن است به این دلیل باشد که ریشه های عصبی در کپسول مفصلی به تغییر فشار جوی حساس هستند.
علت آرتروز زانو چیست؟
بالا رفتن سن از رایجترین دلایل آرتروز زانو است. به طور تقریبی افراد هرچه بیشتر پا به سن میگذارند تا حدودی به ساییدگی زانو مبتلا می شوند. به هرحال برخی عوامل در سنین پایین تر میتوانند ریسک ابتلا به آرتروز را در افراد افزایش دهند. برخی از اصلی ترین عوامل عبارتند از:
- افزایش وزن: افزایش وزن باعث افزایش فشار بر مفاصل شده و هر کیلوگرم وزن میتواند تا 3 کیلوگرم بار اضافی به زانوها واردکند.
- وراثت: وراثت می تواند فرد را در مقایسه با دیگران بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز قرار دهد.
- جنسیت: در زنان بیشتر از مردان احتمال بروز آرتروز وجود دارد؛ مخصوصا در زنان بالای 55 سال
- آسیب های تکراری به مفاصل: درصورتیکه فرد بهدلیل شغلی نیاز بهبرخی کارها داشتهباشد، ازجمله زانوزدن، بلندکردن اجسام سنگین و … بهاحتمال بیشتری به آرتروز زانو مبتلا می شود.
- فعالیت های ورزشی: ورزش هایی مانند فوتبال و تنیس و دو می تواند فرد را در معرض ریسک بالاتری از ابتلا به آرتروز قرار دهد. ورزشکاران باید مراقبت بیشتری از مفاصل خود داشته باشند و فعالیت های بدنی منظم و آرامی در جهت تقویت عضلات مفاصل خود انجام دهند. در واقع این ضعیف شدن عضلات بدن است که فرد به آرتروز مبتلا می شود.
- سایر بیماری ها: ابتلا به دومین نوع شایع آرتریت که به آرتریت روماتوئید شناخته می شود، احتمال بروز آرتروز را در افراد بالا می برد. علاوه بر این مشکلات متابولیک مانند افزایش غیر عادی هورمون خون و یا آهن خون، از جمله بیماری های شایع در ایجاد آرتروز هستند.
آرتروز زانو چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص دقیق آرتروز زانو سه بخش اساسی خواهد داشت:
- معاینهی فیزیکی توسط پزشک
- گرافی ساده و دیگر روشهای عکس برداری
- آزمایش خون
معاینه فیزیکی
پزشک در مورد سوابق و علائم شما سؤالاتی را پرسیده و سپس به منظور بررسی موارد زیر شما را معاینه میکند:
- سطح درد زانو
- دامنه حرکتی در مفصل زانو یا مفصل پاتلوفمورال
- قدرت عضلهی پا
- وجود تورم یا حساسیت نسبت به لمس
- الگوی راه رفتن
تصویربرداری
اگر در معاینهی فیزیکی به استئوآرتریت زانو شک کنیم، روشهای تصویربرداری مختلفی میتوانند به تأیید تشخیص و تعیین سطح دژنراسیون مفصل کمک کنند.
تصویربرداری برای تشخیص استئوآرتریت پیشرفتهی زانو
گرافی با اشعهی ایکس برای تشخیص استئوآرتریت پیشرفتهی زانو بسیار کارآمد خواهد بود چراکه مفصل ویژگیهای خاصی خواهد داشت ازجمله:
- استخوانها به یکدیگر نزدیکتر خواهند بود: با از بین رفتن غضروف فضای مفصلی بین استخوانها باریک خواهد شد.
- کیست: با پاسخ بدن نسبت به تخریب غضروف و تلاش برای پایدار کردن مفصل ممکن است کیستهایی در استخوان ایجاد شوند.
- افزایش تراکم استخوان یا ناهموار شدن سطح مفاصل: زمانی که غضروف ضربه گیر روی استخوان از بین میرود استخوانها بر روی یکدیگر کشیده شده و اصطکاک ایجاد میشود. بدن با تولید بافت استخوانی بیشتر به این مشکل پاسخ داده که باعث افزایش تراکم استخوانی خواهد شد. افزایش بافت استخوانی باعث ناهموار شدن سطح مفصلی و ایجاد خارهای استخوانی خواهد شد.
راه ها و روش های درمان
همانطور که گفته شد آرتروز زانو درمان قطعی ندارد اما با روش ها موثر بسیاری می توان کاملا آن را کنترل و علائم ناشی از آن را برطرف کرد،
دارو درمانی وغضروف سازها
داروهای زیادی برای درمان ارتروز زانو وجود دارند، از آن جایی که افراد واکنش های متفاوتی به انواع دارو نشان می دهند، پزشک به طور مداوم با بیمار خود در تعامل خواهد بود تا بتواند نوع دارو و دوز ایمن و موثر را برای درمان آرتروز زانوی بیمار خود تشخیص دهد و تجویز کند .
- داروی مسکن غیر مخدر و داروهای ضد التهاب معمولا اولین داروهایی هستند که در مراحل اولیه درمان آرتروز زانو تجویز می شوند. ساده ترین نوع این مسکن ها ( که به صورت بدون نسخه نیز قابل تهیه است) استامینوفن می باشد.
- نوع دیگری از داروها که در تسکین درد آرتروز زانو موثرند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می باشند . نمونه های رایج این دارو ها که با نام NSAID شناخته می شوند ، ایبوبروفن و ناپروکسن هستند .
- کورتیکواستروئید ها (کورتیزون) : این داروها مواد ضدالتهاب بسیار قوی هستند که می توان هم به صورت خوراکی و هم تزریق مستقیم به مفصل آن را استفاده کرد. تزریق کورتیزون به مفصل موجب تسکین چشم گیر درد و التهاب می شود. البته به علت عوارض جانبی احتمالی که این دارو دارد، پزشک تعداد تزریقات این دارو در طی یکسال را برای بیمار محدود خواهد کرد.
- داروهای تقویت مفاصل مانند گلوکز آمین و کوندراتین ، با استفاده از این داروها مواد حیاتی که به صورت طبیعی در غضروف زانو وجود دارد به بدن شخص رسانده می شود.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی نقش مهمی در درمان غیر جراحی ساییدگی زانو دارد. هدف اصلی فیزیوتراپی آموزش دادن به بیمار در نحوه کنترل کردن علائم و بالا بردن سلامت زانو هایش می باشد. بیمار درطی درمان های فیزیوتراپی می آموزد که با ورزش زانو درد چگونه درد زانوی خود را با تکنیک هایی مانند استراحت ، گرما درمانی، حرکات اصلاحی و … تسکین دهد.
فیزیوتراپیست به بیمار خود می آموزد که چگونه از مفصل زانوی خود مراقبت کند کارها و فعالیت های روزانه خود را به نحوی تغییر دهد و اصلاح کند تا فشار کمتری به زانوی خود بیاورد.
برای افزایش دامنه حرکتی مفصل زانو درمان آرتروز زانو با ورزش ، تمرینات و حرکات اصلاحی مخصوص انجام می شود. تمرینات ویژه ای برای زانو و لگن به بیمار آموزش داده می شود تا به ثبات زانو و تقویت عضلات برای جذب و کنترل ضربه و فشار های وارد شده به مفصل زانو کمک کند. در میان افراد مبتلا به آرتروز زانو ، کسانی که با ورزش برای آرتروز زانو عضلات قوی تری دارند ، کمتر به علائم ناشی از آرتروز دچار می شوند.
تزریق ژل به زانو
مایع مفصلی درون زانو دارای ماده ای به نام هیالورونیک اسید می باشد که باعث ایجاد چسبندگی و غلیظ شدن مایع مفصلی و بالا رفتن خاصیت ارتجاعی و جذب فشار در مفصل می شود. در افراد مبتلا به آرتروز زانو تولید ماده ی هیالورونیک اسید کاهش میابد و غلظت این ماده در مفصل زانو کمتر از میزان عادی است که باعث می شود مایع مفصلی کتر حالت ژله ای خود را داشته باشد و کمتر اصطحکاک مفصل را کاهش داده و ضربه و فشار وارد شده به مفصل را کنترل کند.
در روش تزریق ژل به زانو در طی سه هفته ، سه بار ماده ای حاوی اسید هیالورونیک به مفصل زانو تزریق می شود تا اصطحکاک و سایش مفصلی را کاهش دهد و به خاصیت جذب شوک و ضربه در مفصل زانو کمک کند. تزریق ژل به زانو برای مدت حداقل شش تا نه ماه علائم ناشی از علت آرتروز زانو را از بین می برد. در صورتی که علائم دوباره عود کنند می توان تزریق را دوباره تکرار کرد. درصد موفقیت این درمان حتی در موارد بسیار شدید آرتروز زانو ، بسیار بالا است .
سلولهای بنیادی چربی (SVF)
درمان با سلولهای بنیادی مشتق از بافت چربی (SVF – Stromal Vascular Fraction) یکی از جدیدترین و مؤثرترین روشهای درمان غیرجراحی آرتروز زانو است. در این روش، از چربی بدن خود فرد (معمولاً از ناحیه شکم یا ران) نمونهگیری میشود. سپس در محیطی استریل، سلولهای بنیادی و فاکتورهای رشد موجود در بافت چربی جداسازی و غلیظ میگردند. این سلولها خاصیت بازسازی و ترمیم بافتهای آسیبدیده را دارند.
پس از آمادهسازی، سلولهای SVF بهصورت تزریق مستقیم در مفصل زانو وارد میشوند تا به بازسازی غضروف آسیبدیده، کاهش التهاب، و ترمیم بافتهای تخریبشده کمک کنند.
این روش باعث کاهش درد، بهبود عملکرد مفصل، و کند شدن روند پیشرفت آرتروز میشود. از مزایای مهم آن میتوان به عدم بروز واکنش آلرژیک (به دلیل استفاده از سلولهای بدن خود فرد)، حداقل تهاجم، و دوره نقاهت کوتاه اشاره کرد.
درمان با SVF معمولاً برای بیمارانی توصیه میشود که به درمانهای مرسوم مانند دارودرمانی، فیزیوتراپی، یا تزریق ژل پاسخ کافی ندادهاند و به دنبال گزینهای مؤثر و ماندگارتر هستند.
تزریق پی آر پی
PRP زانو یا تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (Platelet-Rich Plasma) روش درمانی نوین و کمتهاجمی است که برای بهبود آسیبها و کاهش درد زانو به کار میرود. در این روش، از خون خود بیمار نمونهگیری شده و پس از فرآوری، پلاسمای غنی از پلاکت که حاوی عوامل رشد و پروتئینهای ترمیمی است، استخراج میشود. این پلاسمای غلیظ به ناحیه آسیبدیده زانو تزریق میشود تا فرآیند بازسازی طبیعی بافتها را تحریک کرده و التهاب و درد را کاهش دهد. PRP بهویژه برای درمان آرتروز زانو، آسیبهای مینیسک و تاندونها مؤثر است و با کاهش نیاز به جراحی و زمان بهبود کوتاهتر، گزینهای جذاب برای بیماران محسوب میشود.
ارتوکین (Orthokin)
درمان با ارتوکین (Orthokin) یا سرم اتولوگ غنی از آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین-1 (IL-1Ra) یکی دیگر از روشهای نوین و مؤثر در درمان غیرجراحی آرتروز زانو است. این روش نیز از خون خود فرد استفاده میکند، اما با روشی متفاوت از PRP عمل میکند.
در این روش، مقدار مشخصی از خون بیمار گرفته میشود و در شرایط خاصی در دمای کنترلشده قرار میگیرد تا سلولهای سفید خون، پروتئینهای ضدالتهابی و فاکتورهای ترمیمی تولید کنند. سپس سرم حاوی این مواد فعال از خون جدا شده و در چند نوبت به مفصل زانو تزریق میشود.
ماده مؤثر اصلی در این روش پروتئین IL-1Ra است که با مهار اثرات مخرب اینترلوکین-1 (یکی از عوامل اصلی التهاب و تخریب غضروف)، باعث کاهش التهاب، کاهش درد، و کند شدن روند پیشرفت آرتروز میشود.
از مهمترین مزایای ارتوکین میتوان به منشأ کاملاً طبیعی (از خون خود فرد)، کاهش چشمگیر التهاب بدون نیاز به داروهای شیمیایی، و اثر درمانی طولانیمدت اشاره کرد. این روش برای بیمارانی مناسب است که در مراحل اولیه تا متوسط آرتروز قرار دارند و به دنبال روشی ایمن و مؤثر برای حفظ عملکرد مفصل و جلوگیری از جراحی هستند.
ازون تراپی
اوزون تراپی یکی از قویترین روشهای موجود برای رفع زانو درد در بین همه درمانهای شناخته شده امروزی است. استفاده از روش اوزون تراپی میتواند تاثیرات سودمندی بر بهبود آرتروز زانو داشته باشد. اوزون درمانی آرتروز زانو در حقیقت مولکول اکسیژن سه اتمی است. با توجه به اینکه این گاز آبی رنگ است، هر دو مایع ازون و گاز ازن به شدت آبی رنگ هستند. ازون تراپی مفصل زانو یک روش تزریق ساده است که میتواند آرتروز زانو را درسطح ملایم تا متوسط به طور قابل توجه درمان نماید.
زانو بند طبی مخصوص
زانو بند هایی مخصوصی برای کاهش بار وارد شده به زانو وجود دارند که برای افراد مبتلا به ساییدگی مفصل زانو طراحی شده اند . معمولا در آرتروز زانو ، یک طرف از غضروف زانو بیشتر تحلیل میرود و فرسایش میابد که باعث می شود زاویه ی بین استخوان ران و ساق پا غیر طبیعی شود و این دو استخوان در یک سمت ( همان سمتی که غضروف آسیب بیشتری دیده است) سایش بیشتری روی هم داشته باشند. زانو بند مخصوص از طریق تغییر زاویه بین استخوان ساق و ران پا ، فشار وارد شده به مفصل زانو را کاهش می دهد و باعث کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی مفصل زانو می شود.
تصاویر اشعه ایکس از زانو به خوبی فاصله بین استخوان ران و ساق پا در نواحی مختلف مفصل را نشان می دهد. پزشک شما با استفاده از این تصاویر می تواند مشخص کند که استفاده از بریس مخصوص برای شما می تواند مفید باشد یا نه و با توجه به وضعیت شما و محل آسیب دیدگی غضروف، زانو بند مخصوص شرایط مفصل زانوی شما را تجویز کند.
نرمش
نرمش جز بسیار مهمی در درمان است. نرمش می تواند دامنه حرکات زانو را افزایش داده و عضلات اطراف زانو را تقویت کند.
برای نیل به این مقصود نرمش های طبی به بخصوصی طراحی شده اند که بیمار می تواند زیر نظر فیزیوتراپیست آنها را یاد گرفته و انجام دهد. این نرمش ها چند هدف عمده را دنبال می کنند.
در اولین مرحله سعی می شود تا دامنه حرکات زانو توسط نرمش های کششی افزایش یابد.
این نرمش ها سعی در افزایش قابلیت کش آمدن لیگامان ها و کپسول مفصلی و عضلات اطراف زانو دارند تا بدین وسیله دامنه حرکات زانو را افزایش دهند. در مرحله بعد با انجام نرمش های بخصوصی سعی در افزایش قدرت عضلات ران می شود.
با افزایش قدرت این عضلات بخصوص عضله چهار سر ران درد زانو تا حد زیادی تخفیف می یابد.
نرمش های متعددی در مراحل بعدی می توانند هماهنگی بین کارکرد اجزاء مختلف زانو را افزایش داده و بیمار را آماده انجام بهتر حرکات روزمره زندگی کنند
عوارض آرتروز زانو
آرتروز زانو ممکن است به عوارض زیر منجر شود که بسیار ناخوشایند و آزاردهنده است:
- دردهای ناگهانی و شدید هنگام فعالیت بدنی
- ورم کردن مفصل زانو
- کاهش توانایی حرکتی زانو و دشواری فرد هنگام خم شدن یا بالا و پایین آمدن از پله ها
- تغییر شکل و اندازه مفصل زانو
- کاهش انعطاف پذیری مفصل زانو
- بی ثباتی زانو
- تغییر حالت پاها مانند کج شدن پا و پرانتزی شدن زانوها
- عدم تعادل بدن به دلیل کاهش توانایی زانوها
- ساییدگی استخوانهای زانو و تغییرات ساختاری
- شنیدن صداهای عجیب هنگام راه رفتن و حرکت دادن زانو
- پایین آمدن کیفیت زندگی فرد و بدخلقی
روشهای پیشگیری از آرتروز زانو
اگر می خواهید از بیماری آرتروز زانو پیشگیری کنید، نکات زیر را به خاطر داشته باشید:
- تناسب اندام و حفظ وزن سالم: همانطور که توضیح دادیم، اضافه وزن به مفاصل زانو فشار می آورد. برای حفظ سلامت زانوها، بهتر است اضافه وزن خود را کاهش دهید و اندامی متناسب داشته باشید.
- فعالیت بدنی منظم: ورزش منظم، بهترین روش برای تقویت عضلات زانو است. با انجام ورزشهایی مانند شنا، دوچرخه سواری، پیاده روی تند و تمرینات مقاومتی، عضلات اطراف زانوها را تقویت کنید و به پایداری مفصل زانو کمک کنید.
- استراحت بعد از فعالیت بدنی زیاد: در صورتی که فعالیتهای بدنی زیادی داشته اید یا ورزش سنگین را انجام داده اید، حتما استراحت کنید و وارد کردن فشار بیشتر به زانوها خودداری کنید. با در نظر گرفتن فواصل استراحت، از بروز درد و سفتی در زانوها پیشگیری می کنید و به مفصل زانو فرصت ریکاوری را می دهید.
- رعایت فرم صحیح نشستن: بهترین موقعیت برای زانوها، نشستن روی مبل یا صندلی و قرار دادن کف پاها روی زمین است که به زانوها فشاری وارد نمی شود. برای حفظ سلامتی زانوها، نشستن روی زانوها و چهارزانو نشستن را کنار بگذارید و از مبل برای نشستن استفاده کنید.
- حفاظت از زانوها در برابر آسیب: در زمان ورزش کردن و انجام دادن فعالیتهای پرفشار مانند فوتبال، تنیس و… مراقب زانوهای خود باشید و در صورت لزوم از محافظ زانو یا زانوبند استفاده کنید.
- خودداری از بلند کردن وسایل سنگین: زمانی که شما اجسام سنگین را بلند می کنید، فشار زیاد و ناگهانی به ستون فقرات و زانوهای شما وارد می شود که ممکن است منجر به تخریب غضروف و مفصل زانو شود؛ به همین دلیل بهتر است از انجام دادن کارهای سنگین خودداری کنید تا به آرتروز زودرس مبتلا نشوید.
- قدم زدن بعد از نشستن طولانی: به ازای هر ساعت نشستن و جمع کردن زانوها، به مدت 2 الی 3 دقیقه قدم بزنید تا عضلات زانو باز شوند.
- انجام دادن تمرینات کششی: با ماساژ دادن عضلات زانو و انجام دادن تمرینات کششی، به افزایش انعطاف پذیری و بهبود دامنه حرکتی زانوها کمک خواهید کرد.
- کنترل استرس: اضطراب و استرس می تواند به عوارض التهابی و تخریب غضروف زانو منجر شود؛ به همین دلیل بهتر است با کمک مدیتیشن، یوگا و تکنیک های تنفسی، استرس خود را مدیریت کنید.
- درمان پای پرانتزی: اگر هم اکنون با پای پرانتزی درگیر هستید، باید هرچه سریعتر این مشکل را درمان کنید؛ زیرا عدم درمان پاهای پرانتزی، منجر به آرتروز زانو می شود.
- رعایت سبک زندگی سالم: برای پیشگیری از ابتلا به آرتروز زانو، سبک زندگی سالم داشته باشید. با خوردن غذاهای سالم، پوشیدن کفشهای مناسب، استفاده از سرویس بهداشتی فرنگی و استفاده از آسانسور، خطر بروز آرتروز زانو را کاهش دهید.